[SF] Plan

posted on 05 Apr 2012 21:19 by t-be-pikajun

 

 

 

 

 

 

Title : Plan

The series : โย กิน โจ๊ก … โจ๊ก ลวก ปาก

Fandom : Beast [Junhyung X Yoseob]

                Author : T.Be PiKaJuN

                Rating : PG-13

 

                Note : เรามีเรื่องจะบอกนะ แหะๆ อ่านกันก่อนๆ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

ตอนนี้ ‘ยังโยซอบ’ กำลังแปลกใจอย่างมาก มาก มาก ม๊ากกกกกกกกกก ภาพที่ตัวเองได้เห็นทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่ามันอาจจะเป็น……อาจจะเป็น……เป็น

 

.

.

.

 

ภาพหลอน ภาพลวงตา หรือภาพอะไรก็ได้ที่มันไม่ใช่ ภาพจริงๆ อ่ะ

 

.

.

.

 

ในใจคนตัวเล็กคิดแต่คำว่า ‘แมร่ง เป็นไปไม่ได้’ มือเล็กยกขึ้นมาขยี้ตาและมองไปภาพนั้นอีกรอบ อีกรอบ และอีกรอบ โยซอบไม่รู้ว่าตัวเขาทำแบบนี้ไปแล้วกี่ครั้ง เพราะไม่คิดจะสนใจตรงนั้น ….. สิ่งที่เขาสนใจคือภาพตรงหน้าต่างหาก และถึงโยซอบจะทำแบบนั้นอยู่หลายรอบ ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็ไม่เคยหายไปไหน

 

.

.

.

 

โยซอบไม่ได้เจอผี เพราะว่ามันยิ่งกว่าผีอีกในความคิดเขา ….. ภาพที่อยู่ตรงหน้าเขาคือ …..

 

.

.

.

 

ยงจุนฮยองแฟนเขา….ใช่จุนฮยองน่ะแฟนเขา กำลังนั่งคุย(อย่างสนุกสนานในความคิดโยซอบ)อยู่กับ … ชเวซึงฮยอน

 

.

.

.

 

อาจจะมีคนถามว่า ………

 

.

.

 

เอ๊ะใช่ ชเวซึงฮยอน ที่เป็นแฟน ควอนจียง รึเปล่า ? …… ใช่

 

.

.

 

เอ๊ะใช่ ชเวซึงฮยอน ที่เป็นเพื่อน ทงยองเบ รึเปล่า ? …… ใช่

 

.

.

 

เอ๊ะใช่ ชเวซึงฮยอน ที่เป็นพี่ชาย ยังโยซอบ รึเปล่า ? …… ช่ายยยยย

 

.

.

 

เอ๊ะใช่ ชเวซึงฮยอน ที่ไม่ชอบหน้า จุนฮยอง รึเปล่า ? …… ช่ายยยยยยยยยยยยยยย

 

.

.

 

แต่ถ้าถามว่า ‘แล้วทำไมถึงไปนั่งคุยกันยังก็สนิทสนมกันมาซะสิบชาติขนาดนั้น ?’ อันนี้ยังโยซอบก็ไม่อาจรู้ได้(เพราะเขาไม่มีฌานอ่ะนะ - - )

 

.

.

 

ยังโยซอบคนนี้จำได้ว่า ชเวซึงฮยอน พี่ชายเขา กับ ยงจุนฮยอง แฟนเขา ไม่ถูกกันนะ แล้วทำไม ทำไม ๆ ๆ วาย ๆ ? …… หลาย ๆ วันก่อนยังไม่ถูกกันเลย แล้วทำไม วันนี้มานั่งคุยกันยังงี้ได้อ่ะ แถมไม่ใช่ พี่ซึงฮยอน กับ จุนฮยอง แค่สองคนนะแทบเรียกได้ว่าเป็นฝูง ก็พวกพี่ซึงฮยอนเยอะจะตาย อีกอย่างดูเหมือนจุนฮยองจะเป็นรุ่นน้องเพียงคนเดียวในนั้นและพี่จียงก็ไม่อยู่ แต่จุนฮยองก็ไม่ได้ดูเกร็งนะ แถมยังดูเป็นกันเอง สบาย ๆ อีก ….. มีอะไรที่ยังโยซอบไม่รู้รึเปล่านะ

 

คนตัวเล็กตัดสินใจเดินไปที่กลุ่มคนใหญ่ๆที่ตัวเองแอบมองมานาน …. เอิ่ม ไม่ใช่สิ เขาไม่ได้แอบมองนะ ก็แค่ … เดินผ่านมาแล้วก็เห็นคนรู้จักเลยหยุดมองแปปเดียวเองอ่ะ ก็แค่จะสิบนาทีได้เองน้าาาาาา

 

“นี่พวกพี่ทำไรกันอยู่อ่ะ ?”โยซอบเลือกที่จะหันไปสะกิดพี่ชายตัวเองแทนจะไปสะกิดจุนฮยอง

 

“ห๊ะ ? เอ้า มาได้ไง ?”ซึงฮยอนหันมาตามเสียงเรียก แต่พอหันมาเจอน้องชายตัวเองก็แปลกใจหน่อย ๆ โยซอบมาทำอะไรแถวนี้ว่ะ

 

“ก็เดินผ่านมาเฉย ๆ”โยซอบตอบคำถามแต่สายตาหันไปมองจุนฮยองที่กำลังคุยกับพี่ยองเบ และเหมือนจุนฮยองจะรู้ตัวว่าถูกมองอยู่ร่างสูงจึงหันไปมองกลับ

 

“โยซอบ มาได้ไงอ่ะ ?”ฟังจากคำถามยังโยซอบคนนี้ก็รู้ว่า ยงจุนฮยองพึ่งจะรู้ว่าเขามาที่นี่ ….. นี่มันไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเลยหรอไงว่ะ

 

“เดินมาดิ พอดีฉันบินไม่ได้อ่ะ”โยซอบตอบกวนๆไปให้ …. ตอนนี้เขาก็ไม่ได้สนใจสิ่งมีขีวิตรอบข้างที่กำลังเดินจากไปทีละนิดๆเหมือนกัน“แล้วแกมาอยู่กับพี่ฉันได้ไงห๊ะ ?”

 

“ก็ …….”จุนฮยองส่งเอสโอเอสทางสายตาไปให้ซึงฮยอน ……….. แม้ สนิทกันดีจริงน้าาาาา

 

“พี่ชวนมันมาเองอ่ะ”ซึงฮยอนตอบ …… ช้ะ ๆ เดี๋ยวนี้มีตอบแทนกันอีก“โยมีไรรึเปล่า ?”

 

“พี่กับมันไปสนิทกันตอนไหนเนี่ย ทำไมฉันไม่รู้ ?”

 

“……………”บรรยากาศรอบข้างเงียบ โยซอบก็พึ่งสังเกตว่าตอนนี้มีเพียง ตัวเอง จุนฮยอง พี่ซึงฮยอน และพี่ยองเบ … หายไปไหนกันหมดว่ะ

 

“ตอบมานะ !!”

 

“……………….”

 

“……………….”

 

“……………….”

 

“ไม่งั้น ผมจะบอกพี่จียงว่า พี่แอบมีกิ๊ก”

 

“เห้ยไรอ่ะ ฉันไม่มีซะหน่อยนะ”ซึงฮยอนร้องโว้ยวาย ถ้าโยซอบบอกจียงอย่างนั้น โหยยยยยย แน่นอนจียงอาจจะเชื่อโยซอบมากกว่า ก็เปอร์เซ็นต์ความน่าเชื่อถือของเขากับโยซอบมันเป็น 70 กับ 30 อ่ะ แล้วจียงก็บอกว่า โยซอบ 70 ส่วนเขา 30 เฮ้ออออออออออออออออ แต่ถ้าให้ซึงฮยอนบอกเหตุผลว่าทำไมเขากับจุนฮยองถึงได้สนิทกัน เง้ออออออ อันนี้ยิ่งบอกไม่ได้เลย

 

“งั้นก็บอกมาดิ ….. พี่ยองเบ พี่รู้เหตุผลใช่ป่ะ บอกผมหน่อยสิ”โยซอบหันไปอ้อนยองเบ แต่คนอย่างทงยองเบอ่ะนะจะบอก หึหึ ….

 

“ก็ไอ้ซึงฮยองมันอยาก…….กับจียง แต่แมร่ง ไม่รู้จะเริ่มไง เลยต้องไปปรึกษาไอ้จุนฮยองไง”

 

“ห๊าาาาาาาา !”โยซอบร้องด้วยความตกใจ ตกใจ ตกใจจริงๆนะ พี่ซึงฮยอนเนี่ยนะจะไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง และจะไปปรึกษาจุนฮยอง บ้า บ้า บ้าไปแล้วแน่ๆ“ผมไม่อยากจะเชื่ออ่ะ”

 

“………….”เหมือนพี่ซึงฮยอนกับจุนฮยองจะช็อคไปแล้ว แต่โยซอบก็ไม่รู้ว่าช็อคเพราะพี่ยองเบบอกความจริงหรือว่าช็อคเพราะคำตอบแก้ตัวแทนจากเพื่อนรัก ……… แล้วตกลงมันจริงไหมว่ะเนี่ย ?

 

“เชื่อเหอะ …. ซึงฮยอนมันอยากทำงั้นจะตายแต่แมร่งกลัวไอ้จียงไม่ยอมไง และที่ไม่ปรึกษานายเพราะว่า ถ้านายรู้คงจะไปบอกจียงใช่ไหมล่ะ แล้วที่ไปปรึกษาไอ้จุนก็เพราะว่าน่าจะอยู่ในสภาวะเดียวกัน”ห๊ะ ! อะไรเนี่ย อธิบายด่วนๆ พี่เขาอยากทำเรื่องอย่างงั้นกับพี่จียงหรอ ? อะไรคือพี่จียงไม่ยอม ? เขารู้หรือไม่รู้อะไรนะ ? แล้วที่บอกว่า สภาวะเดียวกัน นี่มันหมายความว่าไงอ่ะ ? โอยยยยยยยย

 

“เอิ่ม …. โยซอบน้องร๊ากกกกกกก เรื่องนี้รู้แค่ไม่กี่คนนะ น้องรักคนนี้จะไม่บอกคนอื่นช้ะ ?”ซึงฮยอนหันมาพูดเหมือนนี่คือความลับสุดยอด ตกลงนี่คือเรื่องจริง … จริงดิ !?

 

“ตกลงว่า เรื่องจริง ?”โยซอบหันไปมองหน้าทีละคน … แมร่ง จริงจังไปไหม แต่ก็จะเป็นคงเรื่องจริงแหละ“งั้นก็ได้ จะไม่บอกพี่จียง”

 

“รักน้องคนนี้ที่สุ๊ดดดดดดดด”ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้ว่าประโยคนี้ออกมาจากปากใคร…. ชเวซึงฮยอน

 

ซึงฮยอนหันไปมองทงยองเบเพื่อนร๊ากอย่างกินเลือดกินเนื้อ …. ใช่เรื่องที่ยองเบพูดคือเรื่องจริง แมร่ง ไอ้ยองเบถ้ามันจะบอกโยซอบซะละเอียดขนาดนั้นน่ะนะ และแม่รงไม่คิดบ้างไง๊ว่าถ้าโยซอบไม่ยอมร่วมมือ(?)จะเอาเรื่องนี้ไปบอกจียงพวกเขาจะเป็นไง

 

“ไม่ต้องมองกูแบบนั้นน่ะ”ก็ทงยองเบเพื่อนรักของชเวซึงฮยอนคนนี้ไม่อยากปิดบังน้องอ่ะ น่าสงสารออกเนอะ

 

“แม่รงงงงงงงงง ไอ้เชี่ยเอ้ย”

 

“เอาน่า เรื่องมันก็ไม่ได้เลวร้ายลงนี่หว่า อีกอย่างมีโยซอบช่วยอีกแรง ดีจะตาย”ยองเบหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองพยายามหาข้อดีมาลบล้างความผิด ประมาณว่า …. เพราเขาหวังดีนะเนี่ย ….

 

“เออ ไม่ต้องหาข้อแก้ตัวหรอก”

 

“แล้วพวกพี่จะทำไงต่อ”เสียงของจุนฮยองเรียกให้ทุกคนฟังเขาพูดจากที่ปิดปากเงียบมานาน

 

.

.

.

 

“คืนนี้…..ไปผับกัน”

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ตอนนี้โยซอบกำลังคิดว่ามี พี่ชาย กับ แฟน ตัวเองสนิทกันก็ดีอยู่หรอกนะ …. แต่ถ้าจะสนิทกันซะขนาดนี้ไม่ไหวนะ แม่รงงงง พอพี่ซึงฮยอนเสนอว่า “คืนนี้…..ไปผับกัน” ไอ้จุนฮยองก็พยักหน้าเห็นด้วยใหญ่เชียว ชิ น่าหมั่นไส้ว่ะ และพอเขาบอกว่าจะไม่มาด้วยก็โดนพวกนั้นร่วมมือกันเป่าหูซะจนต้องมาด้วย

 

.

.

.

 

ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ผับกันแล้ว และไอ้คำว่า พวกเขา นี่ก็มี …..

พี่ซึงฮยอน  >>>> คนต้นคิดว่าจะมาผับ และก็คนที่อยากจะอย่างั้นกับพี่จียง

พี่จียง  >>>> คนที่พี่ชายเขาอยาก เอิ่ม อยาก …. เอาเป็นว่ารู้กันแล้วนะ แหะๆ

พี่ยองเบ  >>>> มาเพราะเป็นเพื่อนที่ดีพี่ซึงฮยอน

จุนฮยอง  >>>> มาเพราะเป็นที่ปรึกษาพี่ซึงฮยอน

โยซอบ  >>>> ถูกเป่าหูซะจนต้องมา

 

.

.

.

 

และถ้าถามว่าแผนการเป็นยังไงล่ะก็ เหอะๆ  …… ทำยังไงก็ได้ให้พี่จียงเมา แต่ต้องไม่เมาจนสลบ โหยยยย ให้ตายเหอะแค่ฟังแผนการก็อยากจะบ้าตาย เหอะๆ ๆ ยังโยซอบอยากจะกระทืบคนคิดแผนนี้ … จุนฮยอง แมร่งคิดไปได้ไงว่ะ ลืมไปแล้วหรอว่า พี่จียงน่ะก็ดื่มของพวกนี้นะแถมคอก็ค่อนข้างแข็งอีกตะหาก แต่พี่จียงแค่ไม่ค่อยดื่มเท่านั้นเอ๊งงงง

 

.

.

.

 

และจุนฮยองก็คงจะทุ่มเทในการทำหน้าที่ ที่ปรึกษาที่ดี ไปหน่อย มันก็เลยลืมไปอีกว่า คนที่คออ่อนดื่มไม่กี่แก้วก็สามารถที่จะสลบได้น่ะ …. คือยังโยซอบคนนี้นะ แมร่ง แล้วพรุ่งนี้ก็ใช่ว่าจะหยุด ฮืออออออออออออ โยซอบ อยากจะบ้า !!

 

.

.

.

 

“โยซอบพยายามอย่าดื่มนะ”โอยยยยย ไอ้จุนฮยอง ‘พยายามอย่าดื่มนะ’ แมร่งงงงงง แล้วแกจะพาฉันมาที่เนี่ยทำเพื่อไรว้า

 

“เออๆ ๆ”พูดไปอย่างนั้นแหล่ะ ชิ คอยดูนะวันนี้ ยังโยซอบ คนนี้จะเมารั่วให้ดู … ประชดคนบางคนที่บอกว่า ‘พยายามอย่าดื่มนะ’ เลยยยยยยยยยย คอยดู !!

 

“บอกว่าพยายามอย่าดื่มไงเล่า แล้วดื่มทำไม เดี๋ยวก็เมาหรอก”จุนฮยองเตือนเมื่อเห็นโยซอบยกแก้วที่พี่ยองเบส่งให้นานมากแล้วดื่มซะทีเดียวหมด

 

“……..”ชิ ห่วงเขาเมาหรอจุนฮยอง ? แต่ถามหน่อยเหอะ ห่วงแล้วพาเขามาด้วยทำไมเล่าว่ะ“มือมันไปเองอ่ะ”

 

“เฮ้อออออ ขอโทษที่ต้องพามาด้วย”เหอะ พึ่งสำนึกได้หรอจุนฮยอง ไอ้บ้าเอ๊ยยยยยย

 

“…………….”

 

“อย่าดื่มมากเลยนะ”ใช่ว่าจุนฮยองจะซื่อขนาดไม่รู้ว่าโยซอบกำลังประชดเขาอยู่ด้วยการ ดื่ม ดื่ม และก็ดื่ม แต่ที่ต้องพาโยซอบมาด้วยก็มีเหตุผลว่า….ถ้าโยซอบไม่มาจียงอาจจะสงสัย ไม่มาด้วยก็ได้ เพราะงั้นโยซอบต้องมา เฮ้ออออ

 

“เออ จะพยายามแล้วกัน”มือเล็กส่งแก้วที่ตัวเองพึ่งจะกระดกซะหมดไปให้เพื่อนพี่ชายเติมให้ … ตอนนี้โยซอบเริ่มรู้สึกอยากดื่มมากขึ้นกว่าเดิม ถึงจะรู้ว่าตัวเองดื่มไม่เก่งก็เถอะนะ แต่ งื้ออออออ ก็อยากดื่มอ่ะ ใครจะทำไม

 

“โยซอบอย่าดื่มมากเลย เราเมาง่ายไม่ใช่หรอ ?”เสียงเจือความเป็นห่วงจากพี่จียงทำให้โยซอบหันไปมองพร้อมยิ้มให้

 

“ไม่เป็นไรฮะพี่จียง ผมโอเค”

 

“อ่อ….”จียงไปไม่ถูกเพราะเขาก็รู้ว่าโยซอบไม่ชอบสถานที่แบบนี้แล้วก็ของมึนเมาพวกนี้ยิ่งแล้วใหญ่ แต่สิ่งที่เห็นคือ ยองเบส่งแก้วให้เมื่อไหร่ไม่ทันไรแก้วก็ถูกส่งกลับไปเติมอีก

 

“พี่จียงมาดื่มกับผมม่ะ ๆ ๆ”คนเป็นน้องชวน .. ยกแก้วขึ้นชนกับแก้วของพี่ที่ตัวเองชวน ก่อนที่จะยกขึ้นดื่ม“ทำไมพี่จียงไม่ดื่มอ่ะ ดื่ม ๆ”

 

เหมือนโยซอบจะทำตามแผน…….ร่างเล็กพยายามชวนแฟนพี่ชายดื่ม ส่วนคนถูกชวนก็ขัดไม่ได้ พอไม่ดื่มโยซอบก็จะหน้างอ แล้วร้องขอให้ดื่มเป็นเพื่อน มือของโยซอบและจียงแทบไม่ปล่อยไปจากแก้ว ยกขึ้นดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า

 

จุนฮยองและซึงฮยอนเริ่มห่วงโยซอบและจียงมากขึ้นทั้งสองคนส่งสายตาบอกให้หยุดเติมเหล้าไปทางยองเบ แต่พอยองเบหยุดเติมเหล้าให้โยซอบคนตัวเล็กก็จะร้องโวยวายจนต้องเติมให้อยู่ดี ส่วนจียงไม่ต้องพูดถึงตอนนี้อาการเริ่มเหมือนโยซอบแตกต่างก็ตรงพอหยุดเติมเหล้าจียงจะไม่โวยวายแต่จะส่งสายตาอาฆาตไปให้คนเติมเหล้าแทน…และทงยองเบคนเติมเหล้าจะทำไงได้ล่ะนอกจากเติมเหล้าแบบไม่พูดไม่กล่าวต่อไป

 

“พอเหอะจียง นายดื่มเยอะมากแล้วนะ”ซึงฮยอนเข้าไปจับแก้วที่จียงกำลังจะส่งให้ยองเบเติม จียงมองหน้าซึงฮยอนนิดหน่อยก่อนจะพยายามสบัดมือออก

 

“ม่ายเมาน่า ยางไหว”จียงตอบ

 

“พอเหอะ นายเมามากแล้ว”ซึงฮยอนพยายามแกะมือจียงออกจากแก้วเหล้า แต่ทำไมแมร่งแกะยากอย่างงี้ว่ะ ?

 

“บอกว่าม่ายงาย ปล่อยมือชานน้า”จียงพยายามสบัดมือแรงๆอีกครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลเหมือนเดิม

 

“ไม่ปล่อย”

 

“ปล่อยดิว้า”

 

“ไม่ปล่อย”

 

“ปล่อยน้า”

 

“ไม่ปล่อย”

 

“ปล่อย … อื้ออออ”ยังไม่ทันที่จียงจะพูดเสร็จ ซึงฮยอนก็ประกบปากบางๆนั้น ซึงฮยอนใช้ปากในการดึงความสนใจของจียง มือหนาของซึงฮยอนค่อยๆแกะมือบางของจียงออกจากแก้วช้าๆและ…..ได้ผล ตอนนี้มือของจียงไม่อยู่ที่แก้วแล้ว แต่ทั้งมือทั้งแขนของจียงมาโอบรอบคอของซึงฮยอนแทน โอยยยยยยยย ยิ่งอยากๆอยู่ อย่ายั่วกันดิว้า

 

“เห้ย ไม่ต้องรีบเว้ย ออกไปทำที่อื่นยังทัน”ทงยองเบแซวเพื่อน เขารู้ว่าซึงฮยอนไม่ได้รีบทำตรงนี้หรอกนะ แต่ทำเพราะหลอกล่อจียงตะหาก แต่มันก็อดที่จะแซวไม่ได้นี่หว่า

 

“เงียบไปเลย …. ฝากเคลียให้ด้วยล่ะกัน กูไปล่ะ”ซึงฮยอนแกะมือที่โอบรอบคออย่างเสียดายและค่อยๆพยุงจียงให้เดินไปด้วยกัน

 

“เออออออออออออออ นี่ไอ้จุน….อ้าว แมร่งหายไปไหนแล้วว่ะ เร็วจริงนะ”แมร่ง ทิ้งกูไว้คนเดียวอ่ะ ไอ้พวก….

 

.

.

.

.

.

.

 

หลังจากที่พี่ซึงฮยอนจูบพี่จียงให้ทุกคนดู(?) จุนฮยองก็ตัดสินใ