[SF] Understand

posted on 12 May 2012 01:14 by t-be-pikajun

 

 

 

 

 

Title : Understand

The series : โย กิน โจ๊ก … โจ๊ก ลวก ปาก

Fandom : Beast [Junhyung X Yoseob]

                Author : T.Be PiKaJuN

                Rating : PG-13

 

                Note : ก่อนอื่น มันอาจจะเป็น ‘ฟิคค่ายวายจี’ ฟีส กับ จุนซอบก็ได้นะ TT

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

 

ตอนนี้โยซอบและจุนฮยองกำลังเดินตรงมาทางเข้าผับแห่งหนึ่งใกล้กับมหาลัยที่พวกเขาเรียนอยู่และที่พวกเขามาที่นี่ก็ไม่ใช่เพราะอยากจะมาดื่มสังสรรค์อะไร แต่เป็นเพราะพี่ชายของโยซอบหรืออีกตำแหน่งก็คือพี่รหัสของจุนฮยองเป็นคนนัดมา…พี่ชเวซึงฮยอน  … ทำไมรู้สึกว่าช่วงนี้เข้าผับบ่อยจังว่ะ

 

พอเดินมาใกล้ๆหน้าผับโยซอบก็พึ่งสังเกตว่าหน้ามีร่างบางของจียงพี่รหัสหน้าหวานของโยซอบและแฟนพี่ชายไม่แท้ของเขารออยู่ก่อนแล้ว และเมื่อเห็นดังนั้นคนตัวเล็กเลยไม่ลังเลที่จะเดินตรงเข้าไปทักทันที

 

“พี่จียง”มือบางแตะเบาๆที่ไหล่ของเจ้าของชื่อที่โยซอบเรียก ซึ่งจียงก็หันกลับมาหาเจ้าของเสียงเรียกเช่นกัน

 

“อ่อ มาเร็วดีจังนะ เข้าไปข้างในกันเหอะ”จียงยิ้มให้รุ่นน้องทั้งสองบางๆ ก่อนจะเดินนำเข้าไปข้างใน ปล่อยให้โยซอบและจุนฮยองเดินตาม

 

.

.

.

.

.

 

คนทั้งสามเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องๆหนึ่งที่อยู่ด้านในสุดของทางเดิน แต่ก่อนที่จียงจะเปิดประตูเข้าไป ประตูก็ถูกเปิดออกจากด้านในและเผยให้เห็นผู้ชายสองคนกำลังเดินออกมา คนหนึ่งแต่งตัวเสมือนว่าข้างในหนาวแทบขาดใจเพราะใส่ฮู๊ดตัวหนา แต่อีกคนกลับแต่งตัวเสมือนว่าข้างในร้อนมากมายเพราะใส่แค่เสื้อกล้ามสีขาวบางๆ

 

โยซอบที่ยังงงๆและกำลังคิดว่าบรรยากาศข้างในจะหนาวมากหรือจะร้อนมากกันแน่ก็ต้องสะดุ้งนิดๆเพราะมีคนมาสกิดข้างหลัง และพอหันไปก็เจอกับสายตาของจุนฮยองที่ส่งมาเป็นเชิงถามว่าใคร โยซอบเลยส่ายหัวนิดๆเป็นการตอบกลับไปเท่านั้น

 

“มากันแล้วหรอ ไอ้เทมป์มันรออยู่ข้างในอ่ะ นั่งอยู่กะดองวุค”คนที่แต่งตัวเสมือนว่าข้างในร้อนมากเอ่ยทัก … เทมป์ หรอ นั่นมันชื่อพี่ชึงฮยอนนี่หว่า แล้ว ดองวุค ล่ะ ใครว่ะ ?

 

“อืม”จียงตอบเบาๆ จากนั้นคนทั้งสองก็เดินสวนกับพวกเขาออกไป

 

“ใครอ่ะฮะ ?”โยซอบถามพร้อมกับก้าวเท้าเข้ามาในห้อง ในห้องมีโต๊ะกระจกวางเป็นทางยาว ด้านหัวโต๊ะและท้ายโต๊ะมีโซฟาสีดำขนาดกลาง และข้างโต๊ะทั้งสองด้านเป็นโซฟาขนาดกลางวางติดกันอยู่ด้านล่ะสองตัว

 

“อ่อ ยังไม่รู้จักสินะ คนที่แต่งตัวดูเหมือนว่าหนาวมากนั้นพี่เท็ดดี้ ส่วนคนที่แต่งตัวดูเหมือนร้อนมากก็พี่แทบิน”จียงตอบ ก่อนจะดันให้ทั้งจุนฮยองและโยซอบไปนั่งที่โซฟาด้านข้างของโต๊ะ และเดินไปนั่งข้างซึงฮยอนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม … จะว่าไปโยซอบเข้ามาในห้องก็ไม่ได้รู้ว่าร้อนหรือหนาวอะไรมากมายนะ ตกลงโยซอบก็ไม่รู้ว่าใครแปลกหรือไม่แปลกกันแน่

 

โยซอบมองไปที่โต๊ะกระจกใสตรงหน้าก็พบว่ามันคืออาหารที่เหมือนจะต้องอยู่ในร้านอาหารมากกว่าที่จะมาอยู่ในผับแบบนี้ซะอีก แต่ละอย่างกินเข้าไปยังไงก็ไม่เมาแน่ๆ

 

นั่งได้สักพักโยซอบก็รู้สึกว่ามีคนมาสกิดทางไหล่ด้านขวา คนตัวเล็กหันไปมองก็เจอกับผู้ชายที่ใต้ตามีสีคล้ำเกินไปคล้ายแพนด้ากำลังยิ้มให้เขาอยู่ โยซอบเลยยิ้มตอบกลับไปเช่นกัน

 

“หวัดดีฮะ ผมอีซึงฮยอน หรือเรีกว่า ซึงริ ก็ได้นะฮะ”เด็กแพนด้าที่ดูยังไงก็น่าจะเด็กกว่าเขาเอ่ยทักพร้อมแนะนำตัวด้วยท่าทางร่าเริง และนั่นก็ทำให้โยซอบรู้ว่าเด็กแพนด้านั่นชื่อว่า ซึงริ

 

“อ่อ ฉันชื่อ ยังโยซอบ เรียกว่า โยซอบ เฉยๆก็ได้นะ ยินดีที่ได้รู้จัก ซึงริ”โยซอบเอ่ยแนะนำตัวบ้าง

 

“แล้วพี่ชายที่นั่งอยู่ข้างๆพี่ล่ะฮะ ?”ซึงริใช้สายตามองไปทางจุนฮยอง ก่อนจะหันมายิ้มให้โยซอบอีกครั้ง

 

“เอ่อนั่น จุนฮยอง ถามทำไมหรอ ?”โยซอบตอบคำถามเสร็จก็ถามกลับบ้าง

 

“พี่เขาเท่ดีนะฮะ”

 

“………”โยซอบหันไปตามสายตาซึงริก็เห็นว่ามองจุนฮยองอยู่และก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่จุนฮยองหันมามองกลับ

 

“หวัดดีฮะพี่จุนฮยอง ผมซึงรินะ พี่เท่จัง”ซึงริยิ้มให้พร้อมเอ่ยทัก

 

“…………”หะ หา มะ เมื่อกี้เด็กแพนด้าพูดว่าไรนะ !! โยซอบได้แต่คิดในใจ อึ้งไม่น้อยกับการที่ซึงริพูดแบบนั้น

 

“ขอบใจที่ชมนะ … ซึงริ”จุนฮยองที่งงอยู่กับการเอ่ยชมแบบซึ่งๆหน้าหันมาตอบพร้อมยิ้มให้

 

“ฮะ”ซึงริยิ้มให้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันสายตาไปจากจุนฮยอง

 

.

.

.

.

.

 

นั่งมาได้สักพักโยซอบก็ได้ยินเสียงช้อนเคาะกับแก้วน้ำ พร้อมกับที่ห้องค่อยๆเงียบลง สายตามองไปยังคนที่ยืนขึ้น … พี่ซึงฮยอน

 

“แกมีไรว่ะเทมป์ ?”เสียงนั้นดังมาจากคนที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะซึ่งก็คือ พี่เท็ดดี้ หรือว่าก็คือเจ้าของผับแห่งนี้นั่นเอง

 

“เดี๋ยวมันก็บอกเองแหล่ะ จะถามทำไมก็ไม่รู้”และเสียงนี้ก็ดังมาจากคนที่นั่งอยู่ตรงกลางทางท้ายโต๊ะ เหอะๆ  นี่กะจะทเลาะกันข้ามระหว่างโต๊ะเลยหรอเนี่ย

 

“มันเรื่องของฉันเว้ย ไม่เกี่ยวกับแก”พี่เท็ดดี้เถียงต่อ

 

“ก็แกขัดไอ้เทมป์มันทำไมละวะ”และคนที่อุตส่าห์เถียงกันข้ามโต๊ะก็พูดขึ้นอีกครั้ง

 

“พี่เบ็คกี้ใจเย็นสิฮะ”คนที่นั่งอยู่ทางซ้ายของพี่เบ็คกี้พูดขึ้น ซึ่งโยซอบก็พึ่งจะรู้เมื่อกี้ว่าพี่คนที่เถียงกับพี่เท็ดดี้คือพี่เบ็คกี้นั่นเอง

 

“พวกพี่หยุดเลย ผมจะพูดต่อแล้ว”และเสียงนี้ดังมาจากด้านตรงข้ามของโยซอบซึ่งก็คือซึงฮยอน“ผมมีคนจะแนะนำให้พวกพี่รู้จัก”

 

“……………….”ทุกคนเงียบลงและมองไปที่ซึงฮยอนเป็นเชิงถามว่าใคร ไม่เว้นแม่แต่จุนฮยองและโยซอบด้วย

 

“น้องผมกับคนรู้ใจมันหน่ะ”ซึงฮยอนพูดต่อ

 

“โหไอ้เทมป์เดี๋ยวนี้กะแดะเรียกคนรู้ใจนะ”เสียงนี้ดังมาจากคนที่นั่งอยู่ข้างพี่ซึงฮยอนแต่ไม่ใช่พี่จียง

 

“……”ซึงฮยอนไม่ตอบแต่กลับยิ้มกวนๆไปให้แทน

 

“แล้วคนไหมน้องแกว่ะ ?”เป็นคนเดิมที่พูด คนนั้นหันมาทางเขาและจุนฮยองแปปนึงก่อนจะหันกลับไปหาพี่ซึงฮยอนอีกครั้ง“ทำไมหน้าไม่เหมือนลิงยังแกซักคนล่ะ”

 

“โหย ยังผมอ่ะนะลิง ไม่เห็นเหมือนเลย พี่ดองวุคอย่ามั่วดิ”ซึงฮยอนพูด และประโยคนั่นเองที่ทำให้รู้ว่า พี่ดองวุค คือคนที่นั่งติดกับพี่ซึงฮยอนอีกข้างหนึ่งนั่งเอง

 

“อย่าหลอกตัวเองดิว่ะ !!”พี่เท็ดดี้

 

“ยอมรับความจริงซะเถอะ !!”พี่เบ็คกี้

 

“ต้องทำใจให้ได้นะเว้ย !!”พี่แทบิน

 

“แต่อย่าศัลยกรรมนะ อันตราย !!”พี่ดองวุค

 

“พอเหอะพี่ … น้องไม่แท้อ่ะ เข้าใจป่ะ ?”ซึงฮยอนพูดต่อ“นั่น โยซอบ และแฟนมันก็ จุนฮยอง”

 

“…………..”จุนฮยองและโยซอบยิ้มให้คนอื่นๆ

 

.

.

.

.

.

 

หลังจากที่รู้จักกันครบแล้วก็จะสรุปที่นั่งออกมาเป็น … พี่เท็ดดี้ หัวโต๊ะ เพราะ เป็นเจ้าของผับ … แดซอง พี่เบ็คกี้ พี่จินฮวาน … นั่งอยู่ท้ายโต๊ะด้วยกัน โดยพี่เบ็คกี้นั่งกลาง แดซองอยู่ทางซ้าย พี่จิฮวานอยู่ทางขวา … ฝั่งตรงข้ามโยซอบก็จะ พี่แทบิน พี่ดองวุค พี่ซึงฮยอน พี่จียง เรียงจากหัวโต๊ะถึงท้ายโต๊ะ … และฝั่งเขาเป็น พี่ยองเบ ซึงริ โยซอบ จุนฮยอง เรียงจากหัวโต๊ะมาท้ายโต๊ะ

 

“พี่จียงกินนี่นะฮะ”ประโยคนี้ดังเข้าหูโยซอบมาไม่ต่ำกว่าสิบรอบ และคนพูดก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เด็กแพนด้านั่นเอง

 

“อืม ขอบใจ นายกินบ้างเหอะ”และจียงก็ยื้นจานผ่านหน้าซึงฮยอนไม่ต่ำกว่าสิบรอบเช่นกัน เหอะๆ

 

โยซอบเริ่มนับถือเด็กแพนด้าซะแล้วซิ ไม่ว่าจะต้องลุกขึ้นแล้วยื้นจนสุดแขนแค่ไหน ซึงริก็พยายามที่จะเอาอาหารที่ว่าไปใส่ในจานพี่จียงให้ได้ ถ้าไม่รู้ว่าเด็กแพนด้ากำลังอยู่ในช่วงดูๆกันกับพี่ยองเบ โยซอบคงคิดว่ากำลังจีบพี่จียงซะแล้ว … แต้ถ้าเป็นแบบนั้นจริง พี่ซึงฮยอน กับ น้องซึงฮยอน ก็จะต้องสู้กัน และต้องเกิดเป็นศึก พี่น้องซึงฮยอนชิงควอนจียงอ่ะดิ

 

“เห้ย !! แล้วตกลงจะกินแต่อาหารแบบนี้หรอว่ะ ?”นี่คือคำถามจากพี่เท็ดดี้

 

“อยากกินไรก็ไปหยิบมาดิว่ะ ผับแกไม่ใช่ไง๊”และพอพี่เท็ดดี้พูดอะไรออกมานิดหน่อยก็จะมีคนตอบกลับมาเป็น พี่เบ็คกี้ ทุกครั้งอยากกับเสียงสะท้อน

 

“แระใครจ่าย ?”พี่เท็ดดี้

 

“ก็คนหยิบไง”พี่เบ็คกี้ตอบกลับมาแบบแทบไม่ต้องคิดซักนิด … ที่จริงโยซอบก็แอบสงสารพวกท้ายโต๊ะนะ นั่งเบียดกันตั้งสามคนทั้งๆที่หัวโต๊ะนั่งคนเดียว

 

“พี่สองคนอย่าเถียงกันดิ !!”

 

“…………..”ตอนนี้จากเสียงที่ดังมากๆกลับกลายว่าไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ และคนที่พูดเมื่อกี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน … ชเวดองวุค

 

“เงียบไม ?”เหมือนคนพูดจะไม่รู้ว่าตัวเองเผลอใช้เสียงที่ดังเกินไป

 

“แกขึ้นเสียง … เมื่อกี้”เป็นพี่จินฮวานที่ตอบ นี่เป็นประโยคแรกที่พี่เขาพูด เพราะตอนแนะนำตัวเป็นพี่จียงที่บอกชื่อพี่คนนี้ให้เขารู้จัก

 

“หรอ … ”ดองวุคหันไปทางแทบินเป็นเชิงถามว่าจริงไหม ซึ่งแทบินก็พยักหน้าหน่อยๆเท่านั้น“โทษที ลืมตัว ก็พวกพี่ทะเลาะไรกันอยู่ได้อ่ะ ผมเบื่อฟังหนิ”

 

“โห นี่ถ้าไม่เห็นว่ามี ซัมธิง กะไอ้แทบิน ฉันไล่นายออกไปแล่ว ขึ้นเสียงกับรุ่นพี่เนี่ย !!”เท็ดดี้พูดพร้อมกับมองหน้าของดองวุคไปด้วย

 

ก่อนหน้านี้ไม่นานเด็กแพนด้าก็มากระซิบๆเกี่ยวกับ พี่แทบิน กับ พี่ดองวุค บอกว่าทำงานอยู่ที่นี่ด้วยกัน แปลว่าที่ซึงริบอกมาเป็นเรื่องจริงหรอเนี่ย ข้อมูลของเด็กแพนด้านี่ก็น่าเชื่อถืออยู่นะเนี่ย รู้เรื่องดีกว่าเขาที่เป็นน้องของพี่ซึงฮยอนซะอีก เหอะๆ

 

“ถ้าพี่ไล่ดองวุคออกผมก็ลาออกด้วยนะ”แทบินพูด

 

“เออรู้แล้วน่า แตะต้องไม่ได้เลยนะไอ้แทบิน”เท็ดดี้พูดขึ้นอีกครั้ง“ยองเบ ฝากไปเอาให้หน่อยดิ”

 

“……..”ยองเบไม่พูดอะไร แค่เดินออกจากห้องไปเท่านั้น

 

.

.

.

.

.

 

แน่นอนว่าสิ่งที่พี่เท็ดดี้ให้พี่ยองเบไปเอาจะต้องเป็นสิ่งที่ทำให้สติค่อยๆจางหายไปแน่ ซึ่งมันก็ใช่จริงๆ และคนที่ถูกห้ามไม่ให้ดื่มโดยเด็ดขาดก็เป็น เด็กแพนด้า นั่นเอง เหอะๆ

 

“ผมอยากดื่มบ้างอ่ะ !”ซึงริโวยวาย

 

“นายเด็กอยู่นะ”จียงพูด

 

“แต่ว่า …”

 

“รอให้นายโตก่อน แล้วจะพามาดื่ม”

 

“ก็ได้ฮะ”ตกลงเด็กแพนด้ามันกำลังดูๆอยู่กับใครกันแน่ว่ะเนี่ย พี่จียงพูดห้ามนิดห้ามหน่อยทำเป็นฟัง แต่พี่ยองเบนี่พูด ๆ ๆ ไม่เห็นจะฟังเลย

 

และก็เหมือนจะมีแค่ โยซอบ ซึงริ แดซอง เท่านั้นที่ไม่ดื่มส่วนคนอื่นก็ดื่มนิดหน่อยตามความอยาก ส่วนจุนฮยองพอหมดแก้วเมื่อไหร่ก็จะมีคนมาเติมให้เต็มทันทีและจะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่ ชเวซึงฮยอน ส่วนซึงฮยอนเองพอดื่มหมดแก้วเมื่อไหร่ก็จะมีชเวดองวุคมาเติมให้ทันที … พี่น้องชเวนี่นิสัยเหมือนกันจริงๆ

 

.

.

.

.

.

 

หลังจากที่โยซอบนั่งมองเท็ดดี้และเบคกี้ทเลาะกันจนแทบจะกระโดดข้ามโต๊ะไปกัดกันให้ได้ คนตัวเล็กก็เดินออกไปข้างนอกห้องอย่างเงียบๆแต่การกระทำนั้นก็เรียกความสนใจให้เดินตามมาจากคนที่นั่งคนข้างๆได้เป็นอย่างดี

 

“นายตามมาทำไม ?”โยซอบหันไปมองคนที่แอบเดินตามมาตั้งแต่เขาออกจากห้องจนเดินมาถึงในห้องน้ำของผับ

 

“ใครบอก … ผมมาเข้าห้องน้ำต่างหาก”เด็กแพนด้าที่โยซอบชอบเรียกตอบเสียงใส

 

“อ่อ … ”โยซอบเดินตรงไปที่กระจกของห้องน้ำ แต่สายตาก็มองซึงริผ่านทางกระจกไปด้วย

 

“พี่ว่าพี่จุนฮยองเท่ห์มั้ย ?”โยซอบมองคนถามอย่างสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงถามเช่นนั้น

 

“ทำไมถามงั้น ?”โยซอบตอบคำถามด้วยคำถาม

 

“ผมว่าพี่โชคดีนะ ที่ได้พี่จุนฮยองเป็นแฟนน่ะ ถ้าผมเป็นพี่ ผมคงดีใจตายเลย !!”ซึงริไม่ตอบคำถาม แต่พูดประโยคที่ทำให้โยซอบเริ่มคิด คิด คิด คิดว่าตกลงแล้ว เด็กแพนด้ากำลังดูๆกับพี่ยองเบจริงหรือปล่าว

 

“……”

 

“ที่ผมพูดก็ไม่ได้อะไรหรอกนะฮะ”เด็กแพนด้าพูดระหว่างที่โยซอบกำลังเดินสวนทางกลับไปยังห้องที่เดินจากมา

 

.

.

.

.

.

 

หลังจากที่โยซอบเดินเข้าห้องมาก็เจอสภาพของจุนฮยองที่แตกต่างจากตอนไปโดยสิ้ยเชิง … บ้ะ ตอนไปยังไม่เมาเลยนี่หว่า ทำไมกลับมาเมาสลบแบบนี้ได้ง่ะ โยซอบหันหน้าไปมองที่พี่ชายของตัวเองเป็นเชิงคำถาม

 

“มันบอกอยากเมา … ก็เลยให้มันหนึ่งขวด เราไม่ผิดนะ … ช้ะ ๆ ?”ซึงฮยอนหันไปสะกิดคนที่นั่งอยู่ข้างๆ นั่นก็คือ ชเว ดองวุค นั่งเอง คนที่โดนสกิดเหมือนจะยังไม่ค่อยรู้สึกตัวแต่ก็เออออตาม

 

“จริงหรอ ? ปกติมันไม่เคยเมาแบบนี้นะ”โยซอบมองพี่น้องตระกูลชเวอย่างจับผิดนิดๆ แต่พอไม่เห็นอะไรที่ผิดปกติก็เลิกมอง และเดินเข้าไปหาจุนฮยองแทน

 

“จุนฮยอง ๆ”มือเล็กสะกิดเบาๆที่แขนของจุนฮยองพลางเรียกชื่อเพื่อปลุกให้ตื่น

 

“งืมมมมมมม